सिंहगड ते विंझर

।। श्री आशापुरी देव्यै नमः ।।

सिंहगड ते विंझर.. एक होता विंचू आणि एक होता नाग

नुकताच भर दिवसा 🌞 🏜️ केलेल्या तोरणा ते राजगड range trek ने उन्हाळ्यात शक्यतो trek टाळावे हे खूप चांगलच शिकवलं होतं.. पण ह्याच trek ने "सिंहगड ते राजगड पण कधीतरी करायला हवा" ह्या इच्छेला 🤨 चिंगारी दिल्यागत झालं.. माहिती गोळा करायला सुरुवात झाली आणि लक्षात आलं की अंतर जरा जास्त आहे, त्यात शेवटचे ८-१० किमी. डांबरी रस्ता.. आता trek करतांना इतकं डांबरी रस्त्यावरून चालायचं हे जरा नवीनच / अजिबच होईल आणि अजून काही करता येईल का? ह्या विचाराला चालना मिळाली..

तर ठरलं असं की trek डांबरी रस्त्यापर्यंतच करायचा.. कोणाला उन्हाचा त्रास नको आणि परतीला पण योग्य अशी 🚙 सोय झाली पाहिजे म्हणून वेळ ठरली रात्रीची 🌃.. but this distance was now a little less for a night trek.. after adding couple of nearby spots, the plan was finalized..

०६ एप्रिल २०१९

धायरी फाट्याला मी, हर्षद आणि सुजीत रात्री 🕙 १० ला सिंहगडचा board असणाऱ्या bus 🚌 मध्ये चढलो.. नांदेड city हून वैभव आणि विजय बसणार होते.. आतकरवाडीला उतरणारे आम्ही फक्त पाच जण होतो.. ११:३० वाजता सिंहगड parking ला पोहोचून थोडी rest घेत पुढे 🥔 potato point la निघालो, अंदाजे २ किमी. अंतरावर असेल.. आणि वाटेत दिसला एक विंचू 🦂.. कदाचित हा आयुष्यातला पहिलाच प्रसंग असावा.. 😇

credits: Vaibhav

ह्या टेकडीला (actually टेकडी हा शब्द मोठा आहे) एका पसरट cone सारखा आकार आणि सगळ्या बाजूने खोल दरी असल्यामुळे वारा भरपूर असतो.. वरती बटाट्याच्या गोल-मटोल आकाराचा साधारण १५ फुटी दगड आहे, ज्याच्यावर एक छानसं शिवलिंग कोरलेलं आहे आणि बाजूला लहानसा नंदी 🐂 पण ठेवलेला आहे.. उन्हाळा असूून वाऱ्यातला गारवा जास्त वाटत होता आणि थोड्या वेळाने आम्ही परत सिंहगडच्या दिशेने वाटचाल केली.. विंचू नंतर आता वाटेत आम्हाला दिसला नाग 🐍..

"सगळंच आज नको, अजून भरपूर trek करायचे आहेत" 😉 म्हणत पुढे पुणे दरवाजाला break घेत, घरून आणलेल्या half dinner 🌯 वर ताव मारून झाल्यावर वेळ होती सिंहगडाच्या wind point ला जायची.. काही public इथे झोपलं 😴 होतं, त्यांना त्रास नको, म्हणून लागलीच u turn घेऊन आम्ही पोहचलो कल्याण दरवाज्याला.. रात्र भरून काढण्यासाठीचे इतर दोन्ही points आता आटोपले होते..

वाजले होते ०२:३० आणि mini break घेऊन आता वेळ होती ridge follow करत final destination विंझरच्या दिशेने वाट शोधायची.. हे काम सुरुवातीला अवघड नव्हतं, ठिकठिकाणी arrows 🎯 बनवलेले आहेत आणि काही ठिकाणी SRT च्या खुणा सुद्धा..

शेवटच्या डोंगराला वळसा घालून डावीकडे उतरायचं होतं.. अरुंद आणि घसरड्या वाटेमुळे हा traverse थोडा अवघड आहे.. डोंगराच्या डावीकडे उतरायला काही रस्ता दिसत नव्हता आणि सरळ जाणारा रस्ता पाबे घाटाला जातो, म्हणून चुकीचा आहे, हे लक्षात आलं होतो.. तरी थोडं पुढे जाऊन बघू असं ठरलं.. हव्या त्या दिशेला असलेल्या एका arrow ⬅️ ने आमची भीती घालवली..

आता बाकी होता तो फक्त descend.. आणि इथला हा प्रकार आजचा सगळ्यात कठीण असलेला प्रकार होता.. फक्त slope, माती आणि अती बारीक दगडी.. support ला ना गवत, झाडी, ना sizeable दगडं.. घसरुन पडायच्या भीतीने अती दक्षता घेत, हळू-हळू खाली उतरुन झाल्यावर शेवटच्या water break साठी थांबलो.. उतरुन झालं होतं पण विंझरला अजून अवकाश होता.. हा शेवटचा patch साधारण २.५ - ३ किमी. असला पाहिजे.. चालायचा कंटाळा येत होता पण अगदी समोरच्या दिशेला राजगड छोट्याचा मोठा होतांना दिसत होता आणि हर क्षणी फक्त एकच विचार मनात येत होता, "plan तर सिंहगड ते राजगड चाच बनवायला पाहिजे होता".. असो, there is always a next time..

दिवस उजाडायला 🌄 आणि आम्ही रस्त्याला पोहोचायला वेळ एकच.. कसलीही वाट न बघता, एका मागे एक गाड्या भेटत गेल्या आणि पहिल्यांदाच रामभरोसे सोडलेलं transport चं option सफल ठरलं.. 🎉

credits: Sujeet

तोरणा ते राजगड

।। श्री आशापुरी देव्यै नमः ।।

the key exchange.. तोरणा ते राजगड

When we trek either of तोरणा / राजगड forts, more often than not, we meet people who are either about to start / end the range trek to / from the other fort.. so was the case during individual treks to तोरणा in October 2018 and to राजगड on Republic Day 2019.. and adding to the fuel was that end-to-end view of this connecting trail from both of its sides, that had then unknowingly made it as next-in-line..

Unaware of any local transport facilities (also did not enquire much) and to save on waiting time, we decided to execute this trek in 2 groups, that would independently start from each of the forts, exchange the car keys halfway and meet on the way back - to exchange cars..

वर्षाच्या पहिल्याच trek ला ओळख झालेल्या वैभवला विचारलं and he instantly agreed.. we individually checked with our usual companions, date was decided, groups were divided and it was time..

09 March 2019

We were to start from वेल्हे after breaking the night long fast (breakfast) 🍳 on the way.. there is now a road constructed for some of initial part, so we had headstart in terms of time as well as altitude.. the other group were to start from पाली and had skipped breakfast after being slightly off-schedule..

Ascending तोरणा in pleasant weather with beautiful view of गुंजवणे dam was an easy stuff.. but we knew, it was only the beginning and good part for today.. after resting a while, while enjoying views of झुंजार माची, we were on the way to other side, towards बुधला माची.. it was hardly 09:30 when we were finding our way to descend the माची and already bathing hot 😥.. after some hide-and-seek, time was to experience the thrill of rockpatch and ladder, had many times heard of before..

Half of this trail (the तोरणा side) hardly features any shadowy trees and the next break we had was under a full grown निवडुंग 🌵, cactus tree / plant (yes, believe it or not).. getting up and walking for another half-n-hour ⏳, Google Maps was now indicating to expect, soon meeting others, but only pathway we saw was of a descending nature.. doubtful if we were on the correct one, we started calling out 🗣️ names and after some attempts, they answered..

तोरणा, credits: Vaibhav

राजगड

Not been able to make enough contacts 📵 in these mountain ranges, we were very much thankful 🙏 to not have missed the crossover.. during the intermission, some group photos 🤳 were clicked, (most importantly) keys 🔑🗝️ were exchanged and after sharing good / bad news about shadow expectations, we resumed the later part..

We were now marching faster than before, before resting one last time on the tar road.. after this there was no exit till राजगड top and happily knowing, everybody was still up for it 🔋, it was time for steep and tiring ascend till the engineering perfection संजीवनी माची.. hardly any water with anybody, only hopes kept us moving were, राजगडला नक्कीच खायला आणि प्यायला भेटेल..

We shared the last bottle of mango juice at अळू दरवाजा.. those hopes (खायला आणि प्यायला भेटायचे) were now fading as we could barely spot any localites.. dead tired by climax, we crawled our way to पद्मावती माची only to learn that cooking is no more allowed on the fort.. and we were left with no choice but to stay thirsty and hungry a little longer.. the lake is said to have potable water, so we filtered it however we could manage..

A much needed rest to recover more from the long, sunny activity at पाली दरवाजा, from where we had no more to ascend, we relaxed 😌 for more than 30 minutes.. spotting some refreshment options while descend, we gulped down as if there was no tomorrow..

That marks the end of what was probably the most tiring trekking experiences.. an important learning towards having sufficient preparations, not expecting any eatables or drinkables on the fort.. oh yeah, cars 🚘 were exchanged at खेड-शिवापूर toll plaza 🚧..

लिंगाणा

।। श्री आशापुरी देव्यै नमः ।।

लिंगाणा.. that extra mile

Ever since started with this trekking fad, always followed an approach of not crossing the lines and try technical side 🧗‍♂️.. but then, had heard about लिंगाणा and (still pending) AMK to such an extent that could not resist the temptation.. so, it was time to break the rules and both of them got cancelled due to extended monsoon 🌧️.. yes, while non-technical treks are favoured in monsoon, these are not.. कोई नई, सालभर थोडे ना होगी बारिश.. 😉

22 December 2019

Let's skip all the 🚐 how to reach? 🎒 what to carry? 🏠 where to stay? ⏲️ when to sleep? part.. In all probability, these details won't help, because you should / will not be trying this on your own, without expert supervision and guidance, as it involves rope techniques (technical trek)..

The excursion started at 03:00 a.m. and only easy normal thing was initial (and so, final) walking part 🚶 of a little more than 2 kms..

Then starts the adventure part of negotiation with steep बोराट्याची नाळ (baby नळीची वाट) followed by tricky traverse, which takes us to base of the pinnacle.. नाळ म्हणजे दगडी दगडं and उजेडात अंधारात चढायची उतरायची म्हणजे "बाप रे".. एक-एक करत, मागच्याला - इथे पाय ठेव, torch दे आणि दोन्ही हाताने पकड, इथून सोप्पं आहे - करत हळू हळू उतरलो.. traverse was relatively / technically easier but handle-with-care types, more on slippery side, to be dealt with self anchor (slung to rope).. all of this was accomplished in pitch dark as clock now read 05:00..

Two leaders, who came a day before to setup all the ropes, had stayed on the top.. by now, one of them had significantly come down to help other leaders from this side (with us).. participants were now harnessed and instructed again before resuming further..

Rock patches 🧗‍♂️ occupy most of the surface of this 1000 ft tall marvel.. and unlike any other mountain, it has a perfect zero traverse.. all the ascend is along the ridge and one needs to carry some eye protection 👓 to avoid free flying soil due to heavy and heavier wind.. unavoidable waiting time for such only-one-at-a-time climbing activities can be monotonous, but we reached the top of highest detention center of the Sahyadris by 08:00..

While enjoying the mesmerizing view of capital रायगड 🚩, was time for a soft surprise.. a few droplets 💧 from the open sky..

Rappelling being fastest descend option, perfected the total return time.. पण इतकी rappelling झाली होती की वर्षभर करायची नाही, असं ठरवलं.. lucky enough to not have had to face any unusual delays due to any unforeseen stuff, we were left with lot of buffer time.. re-doing बोराट्याची नाळ from other side (now was time to ascend) in scorching sunlight 🌞, was dead tiring 😥..

As we reached the flat surface, we detoured to allow ourselves march towards the adjacent Rai-ling plateau to have top-to-bottom, left-to-right visual of लिंगाणा and better understand our achievement earlier today so that we can be reasonably proud of ourselves.. 💪

credits: Sujeet

Please allow me to reiterate.. this escapade is not to be done without experts.. for our group of 15, there were 5 trek leaders..

लिंगाणा.. temptation.. adventure.. thrill.. stamina.. adrenaline.. contentment..

माथेरान

।। श्री आशापुरी देव्यै नमः ।।

explore mode on.. माथेरान (Garbett Point)

आज सकाळी mobile (आजकाल ज्याला आपण smartphone 📱 सुद्धा म्हणतो) हाती घेतला आणि Google Photos 🖼️ चं notification "Rediscover this day".. Open करून बघितलं तर फोटोत डावीकडे होता एक railway track (toy train चा) आणि उजवीकडे होतं माथेरानचं डोंगर आणि जंगल..

ह्या trek बद्दल लेख लिहायचा होताच, आणि हा योगायोग..

१९ एप्रिल २०१९

It is April and so was exactly an year ago 😂.. उन्हाळा खूप आहे, म्हणून दिवसा trek नको.. शिवाय पौर्णिमेनिमित्त आसपासच्या weekend ला केलेल्या काही night treks मुळे, हे नवीन वेड लागलं होतं.. पण night trekचा विषय काढला की public अशी कारणं देते की विचारु नका.. तरी वेळ ठरली full moon (Good) Friday night, आणि साधारण ४ तास लागतात असा trek शोधत-शोधत सापडला तो Garbett Point..

गेल्या काही दिवसातच ओळख झालेल्या विजय (दीनानाथ चौहान नाही ओ) सोबत ४-५ trek झाले होते आणि त्यातले २ रात्रीचे होते म्हणून ते येतील ह्याची खात्री होती.. पण बाकी कोणी तयार होत नाही म्हणून नाईलाज झाला.. शुक्रवारचा दिवस उजाडला आणि cancel झाल्यामुळे बहुतेक विजयला काही करमलं नसावं, तर त्यांनी त्यांच्या २ मित्रांना तयार केलं (दोघांनाही trekking ची सवय नव्हती 😔) आणि दुपारी मला message केला, आपण आज रात्री ठरल्याप्रमाणे निघू.. म्हंटलं, ok..

Half dinner करुन आणि other half बरोबर घेऊन मी घरुन निघालो. विजयच्या घरी गाडी लावली आणि ९ वाजता आम्ही शुभारंभ केला.. ११:३० ला आम्ही भिवपुरी road railway station ला गाडी 🚗 लावायची जागा असेल, ह्या हिशोबाने मध्ये शिरलो, पण station ची समृद्धी munna bhai मधल्या "भाई, ये तो शुरू होते ही खतम हो गया" dialogue इतकीच होती 😛.. बाहेर एकाला विचारलं आणि त्याने सांगितल्याप्रमाणे, त्याच्या घरी गाडी लावत आम्ही चालायला सुरुवात केली.. घराबाहेर मोकळ्या हवेत 🛌 झोपायची तयारी करणाऱ्या खाटावर बसलेल्या ताईने विचारलं.. कुठे?.. Garbett Point.. इथून रस्ता नाही आणि पुढे फक्त धरण 🏝️ आहे.. आम्हाला फक्त त्या टाकीपर्यंत कसं जायचं तेवढं सांगा.. तिथून जाता येईल तुम्हाला पण काळजी घ्या, भावासारखे आहात म्हणून सांगते..

एवढ्यात लक्षात आलं असेलच, रस्ता आमच्यापैकी कोणालाच माहिती नव्हता.. नेहमीप्रमाणे Google maps के भरोसे होती आमची यात्रा.. "टाकीपासून धोम धरणाच्या दिशेने आणि पुढे धरणाच्या डावीकडून पलीकडे जायला जी दिसेल ती पायवाट" असा होता आजचा plan.. पाणी आटल्यामुळे आम्ही धरणाला पूर्ण वळसा न घालता shortcuts घेत चालत होतो. त्याक्षणी Google Maps 'satellite mode' मध्ये बघितल्यावर आपण पाण्यावरुन चालतोय, असं दाखवत होता.. that was अगदी "dude! 😎" वाली feeling.. Google maps वरचा trail आज योग्य तसा साथ देत नव्हता.. पण रस्त्यात ३-४ गावं लागतात आणि शेवटच्या गावापासून चढाई आहे, अशी blogs वाचल्याप्रमाणे आमची hiking व्यवस्थित चालू होती..

८-१० घरं 🏘️ असलेले ३ गाव ओलांडून एक पायवाट आम्हाला traverse करत डोंगर चढायच्या रस्त्यापर्यंत घेऊन गेली.. समोर दिसत होता चढ, आणि चढ चांगलाच होता.. काही वेळातच trekkingची सवय नसल्याने सोमनाथचा history असलेला पाय दुखायला लागला, पण दुखापत इतकी गंभीर नव्हती आणि return यायची तशी वेळ काही आली नाही.. सावकाश पुढे चालत राहिलो आणि अर्ध्यावर चढून होत नाही तर तीच वाट समोर एका घनदाट जंगलात घेऊन जाते आहे, असं आमच्या लक्षात आलं.. ०२:३० वाजता जंगल नको म्हणत डावीकडे दिसणारा traverse घ्यायचं ठरलं..

कर्जतहून येणारी वाट लागल्यावर 'आता थोडंच राहिलं आहे' म्हणत अर्धा तास break घेतला असावा.. घरून आणलेल्या डब्यावर 🌯 ताव मारत, कुत्र्यांना biscuits 🍪 खाऊ घालत, चैतन्यला सुचत असलेल्या सरळ-सोप्प्या विषयांवर गप्पा मारत आणि गार वाऱ्याचा आनंद घेत आम्ही हा break वसूल केला.. वाऱ्यामुळे finally, humidity कमी झाल्यासारखी वाटत होती..

शेवटचा पल्ला चढत आम्ही ०४:०० वाजता Garbett Pointला पोहोचलो असू.. being at this top, feels "nothing less than heaven".. परतीची सोय, आलो त्या रस्त्याने नसून, माथेरान पासून busने यायची होती. पण bus stop ला जायला जंगलातून तेवढा एकच रस्ता दिसत होता.. आता उजाडेल 🌄 तेव्हा निघू म्हणत it was time for another round of more वारा, few गप्पा आणि little snacks 🍿.. विजयला मात्र डुलकी लागली होती..

दूरवर धूसर धोम धरण दिसत होते. आपण तिथून सुरुवात केली, ह्या proud moment वर विश्वास बसत नव्हता.. कर्जतहून येणाऱ्या एका group सोबत torchlight 🔦 चा खेळ सुद्धा थोडा वेळ चालला.. रात्रीच्या / पहाटेच्या अंधारात flash मारत, येतील तशे photo काढले / काढायचे प्रयत्न केले..

आज अजून एक जी वेगळी गोष्ट बघितली, ती होती twinkling lights.. खाली, डोंगराच्या दुसऱ्या sideला असलेल्या घरांना चालू बंद होणारे light 💡 होते, अगदी ताऱ्यांसारखे.. no, it was definitely neither because of wind or particles nor those were stars..

थोडं उजाडायला लागल्यावर आम्ही निघालो.. jungle walk till माथेरान entrance was one calming experience.. photo session जे अजून करता आले नव्हते, ते झाले आणि ०६:३० च्या bus 🚌 ने नागमोडी घाट उतरत भिवपुरी road railway station.. परतीला वेळ होती चौकला (चौक हे गावाचं नाव आहे) नाश्ता करायची, at hotel Purva..

असा काही होता आमचा cancel झालेला super-duper trek..

दिपावली २०१८

।। श्री आशापुरी देव्यै नमः ।।

Yes, all is fine with title.. 🙃

It was that rare instance of perfect holiday setup for a week-off (9 days in total), having to apply leave for only one.. time to travel native, आमची evergreen 💚 and beloved 😘 नाशिक, to celebrate country's most popular festival - festival of lights 🎆.. पण trekking चा किडा आता घरी बसू देणार नव्हता.. and by now, Harshad had also developed his tasting buds in trekking.. 

04 November 2018

On his return journey to रायगड 🚩, in order to not get caught by Mughals, छत्रपति शिवाजी महाराज rested on पट्टा fort for few days, and hence, known also as विश्रामगड..

The morning was journey time via then recently built सिन्नर bypass 🛣️ and very well maintained tar road till base of the fort (a trouble-free driving is worth a mention 🙂) coupled with close-up views of windmills - those are huge..

It's an easy climb fort, with forest department and villagers doing great in building pathways, steps and gazebos.. the area on the top is not small and has a gazebo (छान शब्द आहे ना ! आजच शिकलो आहे 😀) at every viewpoint.. the reconstructed अंबरखाना with huge paintings presenting major events from महाराज's lifetime was unexpectedly cheerful..

eye-pleasing views of surrounding forts / mountains, especially औंढा, coupled with equidistant windmills in big numbers, and to top them all, the C shaped कडा was nothing less than spectacular.. कड्याच्या ह्या टोकावरून photo 📸 काढायच्या कार्यक्रमाला चांगलाच जोर आला होता पण घरी जेवायच्या वेळेत पोहोचतो आहे, हे सांगून आलो असल्याने, हा मोह आवरणे पण गरजेचे होते..

after exploring rest of the fort, which included 12 dried-up cisterns, it was save-yourself-from monkey 🐒 brigade to end today's adventure..

ह्या गडावर आम्ही केला तो विश्राम इतर गडांवर अनुभवलेल्या आनंदापेक्षा / आरामापेक्षा थोडा जास्त सुखकर होता.. शेवटी नावाचा फरक पडणारच.. 😉 

06 November 2018

Unplanned.. though had heard about कळसुबाई being the highest peak in महाराष्ट्र, it was never on todo.. so, it was an adhoc plan, executed within 24 hours of the first moment it struck..

On the way to base village बारी, today was that variant of sunrise 😊, which used to be only drawing option from childhood, बरोबर दोन डोंगरांच्या मध्ये.. 🌄

Initial ascend of half-n-hour or so, and waiting time for preparation of and having breakfast, slowed down the further proceedings for a while.. 

Supported by cool weather, it was less tiring than expected.. more than 2 hours from the starting point and peak was not yet in the vicinity, but we had 📸 some snake 🐍 time.. a localite spotted and warned about that 3 feet reptile just-in-time 🙏.. another 30 mins of last sprint and we were atop..

The total ascend (and of course, descend also 🤣) is comprised of 4 ladders, safely placed at much needed locations.. can be 😇 conveniently skipped if interested in trying rock options (first is slightly tough).. will be also unfair to not mention the delicious 🍲 शेव भाजी and भाकरी, on the way back, at the first sighted hotel..

If you reside in महाराष्ट्र, this is a must.. to experience the feeling of satisfaction, from the highest feet altitude, earned by spending worthy efforts, whether or not you are into trekking..

10 November 2018

Decided to climb रतनगड from Samrad side, only because the Google maps 🌏 shows a trail.. आता २-४ जणं घेऊन trek करायचा आणि त्यात guide ला पण पैसे द्यायचे म्हणजे बरोबर येणारे अजून कमी होतील.. त्यापेक्षा आपल्या lifesaver Google ने पुरवलेल्या (शिवाय फुकट) सोयी आणि इतर blogs ची मदत सहसा पुरते..

So, it was time to set Samrad as location and start the navigation 🔛.. to our dismay, it was probably the longest to-n-fro journey on the worst maintained road (a trouble-full driving is equally worth a mention ☹️).. but rest of the adventure was first among equals / one of the bests..

Trekking from this side is said to be tougher than the other and leads to the fort entry via त्र्यंबक दरवाजा which has enough handrails protection for rough / tough patches..

The route provides equally scenic views in west direction of the fort, that has a 🍫 Snickers shaped, unique pinnacle in the valley, deserving and getting special attention - top basked in mild sun and remaining waiting to.. as always, rocks and ladders did their best in ensuring there was enough thrill to make it part of this post..

As the name suggests, it is indeed the jewel 💎 of सह्याद्री.. visit the कल्याण दरवाजा and know why - the view of कात्राबाई side of mountains is simply breathtaking 😍 that marginally beats similar view from Arthur's Seat in महाबळेश्वर 🍓..

Many mountains in सह्याद्री have a special attraction in the form of a naturally created hole, popularly known as नेढं or eye of the needle.. after राजगड, it was time to explore another one.. encashed some time in this eye 👁️ to experience the highly energizing, cool and non-stop breeze.. unlike other forts, one can get to the top of नेढं here and relish simply awesome views of Sandhan Valley exit and fort's own, adjoining, very popular खुंटा..

Did check with a villager at the top for possibility of any transport 🚘 🚛 option from रतनवाडी till Samrad.. "अवघड आहे" ऐकल्यावर अमृतेश्वर पुढच्या वेळेस करायचं ठरलं.. had afternoon meal 🍱 in the same home-cum-hotel, where have had morning snacks..

A touch-n-go visit to the entrance of Sandhan Valley (popularized due to a television 📺 commercial) ended the day on a high..

Next time will be,

१. औंढा fort on the other end of C

२. family time at the top of महाराष्ट्र

३. jewel from रतनवाडी, for अमृतेश्वर

नवसकाळी २०१९

।। श्री आशापुरी देव्यै नमः ।।

नवसकाळी.. 9 days, 9 terrains

Last year (2018), had heard about this concept of people climbing सिंहगड for 9 consecutive days in नवरात्री..

Had a word with my regular trekking companion, if we should also try something similar.. a plan was drafted to climb 9 different terrains, segregated considering working days and holidays..

Inaugural नवरात्री नवसकाळी

वर्ष पहिले, २०१९

Day Orange 🍊, घोराडेश्वर: Easy to climb location (half in steps) near and north-west of आपली पुणे, providing cool breeze in abundance, along with aerial views of MCA 🏏 stadium 🏟️ and the rail track 🛤️ on either side from the top. Wait a while to enjoy curvature 👌 of either an express or local passing by.

Day White 🍚, सिंहगड (from आतकरवाडी): कोंढाणा was renamed to सिंहगड when छत्रपति शिवाजी महाराज 🚩 conquered it third time, but lost तानाजी मालुसरे in the battle. Being closest accessible fort, this was / is / always be a popular and regular weekend getaway for many fitness enthusiasts.

Day Red 🌹, पर्वती: Initial plan was to climb (all in steps) this small hill twice, situated right in the center of Pune city.. but then Nilendra said, अभी थोडा कुछ लगने लगा है, ५ बार करते है.

Day Royal Blue 🛢️, रोहिडा / विचित्रगड: It was heavy crowd at वाघजाई 🐯 temple, followed by double वडापाव 🍔 to end the descend. Special attraction of the day was to discover the thrill while climbing the fort from the temple's side.

Day Yellow 🐥, खंडोबा टेकडी (धायरी): Another hill in the southern region of Pune with beautiful sunrise view of जांभुळवाडी lake. नवरात्रीत काही पुरुष, घरी न जाता इतरत्र (in this case, मंदिरात) राहतात, हे फक्त आता ऐकून नव्हतो.

Day Green 🌿, तळजाई: A small (by height) hill 🦆 having multiple distance options to choose from for daily / weekly running 🏃 / walking 🚶 / any other type 🧘‍♂️ of fitness activity. There's no mall, but in the east direction, खवैय्ये have lot many options - आले गवती चहा ☕, उकडीचे मोदक, मटार करंजी 🥟, नारळी समोसा, गव्हाचे चीक आणि बरंच काही.

Day Grey ☁️, कर्नाळा: Although it's all forest area, this trek drains all the energy, due to its geographical location, near Mumbai, known for uncomfortable humid climate 🚢. Few we heard on the way in this bird sanctuary 🐦🕊️ पण दिसण्यासाठी, ती शोधता येणारी नजर पण पाहिजे.

Day Purple 🍆, लोहगड + विंचू कडा: Not finding road, suitable for driving from the मळवली side, it was time to reroute via लोणावळा. The climb was another successful attempt (लोहगड) by 3 yrs old young trekker-in-the-making.

Day Peacock Green 🦚, सिंहगड (from कल्याण पेठ): Lesser known route to climb सिंहगड from south, till कल्याण दरवाजा, through full grown grass.

It was overall 3000+ mtrs of elevation, while covering 47+ kms during 9 days of colors celebration, before विजयादशमी..

at least one by 9 different souls..

महाबळेश्वर

।। श्री आशापुरी देव्यै नमः ।।

हो, महाबळेश्वरला पण trek करतात

Vinayak had posted (and I had checked 😀) WhatsApp status about his recent adventure of trekking till Arthur's Seat.. is this even a thing?

Arthur's Seat is one of the most crowded and popular viewpoints in Mahabaleshwar 🐒, and tourists generally do not skip it on their trip to this hill-station.. it provides breathtaking views of deep valleys surrounded by multiple mountains.. and other than this, you see nothing.. then you come across such an update on social platform and first thought comes to your mind is 🤔 "is this even a thing?"..

unless you have (at least) heard of it, it's actually difficult to believe if trekking is possible in this region.. because we get so lost in wind 🍃, views and photos, that such a perspective is simply not possible / is beyond slightest of consideration..

Ever since then, was searching for an opportunity to strike-it-off my todo list 📔..

06 January 2019

starting at midnight ⏱️ from आपली पुणे, we reached ढवळे around 04:00 a.m... after some rest, morning rituals and breakfast, we had introduction round.. impressive was to learn, one youngster was trekking since 1993 😮.. gloomy was to learn, there is no water 🚱 on the way till बहिरीची घुमटी, which was at least another 5 hrs..

we started our first climb of the day to Chandragad 🌛.. it. is. steep.. the top is very small though and takes less than 30 mins to roam around.. after the group photo 🤳, it was time for some fun with the descend, which was expected to be on the other side.. it was loose soil and controlling self was very helpful 😉 in draining energy.. so, this was the first instance of mandatorily having to descend slower than what was needed to ascend.. 😲

one of us tore his knee ligament and few had to share his backpack 🎒, till the end.. kudos to those few.. 👏

all the gained elevation was lost, which meant energy will be drained longer.. good part being, next was jungle.. and came those sweet words from guide "आडवा लागेपर्यंत तुम्हाला जाणवणार पण नाही, परत सगळं चढले म्हणून" 😊 (by the traversing time, you will gain all this lost elevation without realisation).. ribbons 🎀, arrows 🏹, stacked stones helped a lot in identifying the right direction..

by now, it was well beyond noon and everybody was hungry and thirsty at the same time.. आडवा पण काही कमी होता का? 😥.. around 02:00 p.m., we reached बहिरीची घुमटी.. it has a perfect lunch saviour, sweet water 💧 cistern.. 8 hours in the game and we have not had any visuals of our today's destination.. isn't that just cool ! 😎

resting for more than an hour, all charged-up 🔋, it was time to ascend again.. from 🐴 गाढवाचा माळ, one can finally see Arthur's Seat, but still couple of mountains 🏞️ away.. thankfully, those had to be traversed..

then followed a steep climb with tourists 🎎 gazing at us, trying to guess, what were we doing on this side of the landscape? adding 10+ hrs in detailing the answer was a proud moment ☺️, while also pointing at the starting point..

to end it on a perfect note, sunset was just round the corner..

without any second thoughts, this instantly made to the list of most memorables..

15 March 2020

never had seriously thought of re-doing the same adventure but that was only until it got scheduled by another group.. and since then, could not hold back the temptation when the journey 🦋 was to be enjoyed from the other side 🧭..

today was time ⏱️ to re-live the best of trails so far.. difference was with starting location, being same as from the WhatsApp update, more than an year ago..

so, it was..

for another wish of happy feet 👣.. multiple mountains ⛰️ to greet.. from जोर till Arthur's Seat 💺..

that jungle walk 🐾 🍁 for the ultimate view of #Sahyadris 🏞️ in Mahabaleshwar 🍓 ranges is totally worth more after having earned it by not just driving your way through..

kudos to organizers, who encouraged participants from all age groups, for activity, known to be adventurous after बहिरीची घुमटी.. plants 🎋 outgrown in all directions, slippery red soil scree, that traverse without any appreciable buffer and more than half-n-hour spent negotiating the rock patch 🧗‍♂️ ..

special attraction this time was that eventful doggie 🐕, who followed / guided us all the way up.. and though it made it look like, it repeatedly failed the rock patch.. may be, it was just waiting for our whole batch to pass through.. 👏

that was also the last trekking activity before our entire planet was overruled by Covid-19 ⚛️

and I still have friends, who exclaim महाबळेश्वरला कुठे trek करायला जागा आहे !.. can't blame them 🙃

ढाक बहिरी

।। श्री आशापुरी देव्यै नमः ।।

कर हर मैदान फतेह.. ढाक बहिरी..

नुकताच YouTube वर "थरारक trek" म्हणून एक video बघितला होता.. पाहता क्षणी ठरवलं की हा नक्कीच आणि लगेचच केला पाहिजे.. Himalayan trek एवढ्यातच book केल्यामुळे practice चालू होतीच, शिवाय हिवाळ्याने चांगलाच जोर पकडला होता..

२९ डिसेंबर २०१८

पहाटे निघून ६:३० ला आम्ही जांभवलीला पोहोचलो.. as usual, नाश्ता ची विचारपूस केली आणि ज्यांना विचारलं, त्यांनी त्यांचाच घरी नेलं.. जरा वेळ बसून, वाढीव rate चे पोहे, चहा झाल्यावर आम्ही हूड-हूड करत कोंडेश्वर मंदिराच्या दिशेने निघालो.. आज जरा बाहेरचे वातावरण कडकच होते ⛄.. बरं, फक्त ऊन कडक असतं, असं नाही..

दर्शन घेऊन पुढे ढाक डोंगराच्या दिशेला दिसेल त्या वाटेने.. १-१.५ तासाने जेव्हा आपण mini K2S करतोय हे वाटायला लागले, तोवर आम्ही कळकराई सुळक्यापर्यंत पोहोचलो होतो.. बहिरीच्या गुहेपर्यंत जायला आता कसरत करावी लागणार होती.. ही तीच मोहीम होती जी अनुभवायच्या उत्साहापायी आम्ही आज घरून निघालो होतो..

लोखंडी साखळीच्या ⛓️ मदतीने (mini) खिंड खाली उतरून आता traverse करायची वेळ होती.. तारेच्या मदतीने आम्ही तो पार करत नाही तर आता दोर.. थोडंसं चढत नाही तर एका लाकडाच्या मदतीने शेवटचा टप्पा.. हे सगळं तिथे आधीपासूनच आहे, in other words, आम्ही घरून काहीच नेलं नव्हतं.. 

थोडा विसावा घेऊन, दगड तापायच्या अगोदर लाकूड, दोर, तार, साखळी, ह्या क्रमाने परत सुळक्याखाली.. जसा जमेल, जितका जमेल, तसा २०-२५ फूट सुळका चढलो आणि माघारी.. mini K2S return, back to pavilion..

..सह्याद्रीतील एक thrilling अनुभव

YouTube वर बघितलेल्या video ची link

शिडी घाट

।। श्री आशापुरी देव्यै नमः ।।

शिडी घाट.. किल्ला नव्हे, ना गड.. 

by this time (because of Sinhgad streak), had found another subject for discussion with colleagues, neighbours and family members.. few shared their trekking experiences whilst also providing suggestions on what locations fall under "not to be missed" category.. the 📝 todo list started building-up and up next was शिडी घाट..

22 december 2018

plan was to start early enough, so that (you know it) the climbing part was not left at the mercy of afternoon heat..

then was time for some fun.. miscommunication / misunderstanding..

we wished each other 'भेटू उद्या' on WhatsApp group and just-like-that thought of doing the driver check, which miserably failed as he thought the booking was for 23rd morning.. 😳 last option we had was of private cars, but luck played its part 🤞 and a substitute was arranged..

03:00 a.m. was first pick-up and at 06:00 we reached खांडस.. during breakfast, it was time to learn more (after YouTube) about both the routes.. few of us reluctantly agreed and all 15 of us started towards mutual decision..

our destination was standing huge and tall, right in North front of us 🧭.. after walking a while on the tar road, followed gradual ascend through a dried-up river.. then was time for what the name signifies - शिडी, rather शिड्या.. huge in size, robust by structure, simplifies the climbing matters a bit, but simultaneously also retains the thrill part of it.. whoever has brought and fixed these heavyweights at this location and height, has indeed done a brilliant job.. 👏

then, it was time for a slightly difficult / more thrilling part - those 🧗‍♂️ multiple rocks (from YouTube).. climbing them without much hassles, followed the common half from both the routes, मुंगी घाट..

we reached भीमाशंकर (the ज्योतिर्लिंग) entrance in a total of about 3 hrs..

अंघोळ नव्हती केली कोणी पण मंदिरात काही खास गर्दी नसल्याचा फायदा सगळ्यांनी घेतला.. एकाने म्हंटल्याप्रमाणे "मन साफ पाहिजे".. 🙏

after a light lunch, it was observation time - the playful शेकरू 🐿️..

descending the common half till पदरवाडी, the rest was to be done through easier counterpart, never ending गणपती घाट, a spacious jungle with tall trees 🍁.. awestruck by the view of शिडी घाट from this side, makes you feel more proud of your achievement from the morning.. 😊

as said before, this is not to be missed..

that day was full moon 🌕.. attaching a snap captured during return journey..

credits: Mahesh

हरिश्चंद्रगड

।। श्री आशापुरी देव्यै नमः ।।

कोकणकडा fame - हरिश्चंद्रगड

ह्या गडाबद्दल बाहूतेकच एखाद्या गडप्रेमीने ऐकलं / वाचलं नसेल.. नळीची वाट, कोकणकडा असो वा तोलार खिंड.. (किल्ले वगळता) महाराष्ट्रातील दुसरं उच्च तारामती शिखर असो वा इंद्रवज्र..

२३ जून २०१८.. तोलार खिंड

पावसाळा थोडा रिमझिम mode मधेच चालू होता आणि महेशने विचारलं, हरिश्चंद्रगड चलतो का?

एव्हाना सिंहगड व्यतरिक्त इतर कुठे तसे फार trek केले नव्हते.. हो, पहिला Himalayan book केला होता पण practice साठी कोंढाणा पुरेसा होता..

पावसाळ्यात trek करायचा म्हणजे नावडता चिखल, पण तोलार खिंड मार्गे चढायच्या संधीने बाजी मारली.. (अर्ध्या) रात्रीचा प्रवास करून आम्ही ०३:०० पर्यंत hotel Akshay ला पोहोचलो.. चटई, चादर, blanket ची सोय बघून एखाद्या manager ने overachieved 😇 ची rating द्यावी अशी गय झाली होती..

पहाटे / सकाळी नाश्ता 🍛 झाला आणि hotel मालकाच्याच भाच्याला (रोहिदास) guide म्हणून सोबत घेऊन आम्ही सुरुवात केली.. तोलार खिंड चढून झाल्यावर वेळ होती railing धरून २ rockpatch चढायची.. ह्या वाटेला अवघड म्हणतात, ते ह्याच प्रकारामुळे..

एका मराठी picture ची shooting 🎬 चालू असल्याने केदारेश्वरला जे जायला नाही भेटलं ते तारामती हून परत आल्यावर जायचं ठरलं.. वर जाऊन येऊ तोवर जेवण पण तयार करून ठेवतील म्हणत रोहिदास आम्हाला कळसुबाई नंतरच्या सर्वोच्च शिखरावर घेऊन गेला.. ढगांवरुन ढग ☁️ बघण्याचा अनुभव फक्त विमानातूनच ✈️ नाही..

जेवण झालं आणि केदारेश्वर विसरून सगळे कोकणकड्याच्या दिशेने.. आणि धुकं, आणि अजून धुकं.. भर दुपारी आम्हाला कड्याचा तिळमात्र view नाही.. एखादी हल्की वस्तू फेकली 🌿 तर उडत परत येते 🍃, हा खेळ थोडा वेळ चालला.. आजच्या बऱ्याच छोट्या-मोठ्या achievements मधली ही एक..

चढलो ते rockpatch व्यवस्थित उतरतील का सगळे? पावसाने घसरडा वाढला असेल? लोकेश आणि नवदीपचा पाय पण दुखतोय.. पाचनाईला उतरु, गाडी बोलवून घेऊ, पण phone ला range नाही 📵, driver ला सांगणार कसं? रोहिदास एकटा उतरून driver ला सांगेल गाडी घेऊन यायला, जमण्यासारखं आहे का? सगळा विचार करत ठरलं - सूरज ☀️ आणि मी, guide बरोबर खिरेश्वरला उतरु आणि गाडी घेऊन पाचनाईला येऊ.. समध्या डोंगराला वळसा घालून ७० किमी. चा फेरा आणि परतीला तोच.. ९ पर्यंत जे घरी पोहोचलो असतो, तिथे वाजले होते ३ 😞

बरं, आम्ही सोबत एक दोर पण घेतला होता.. गरज नव्हतीच, पण पडली जरी असती तरी वापरायचा कसा, ह्याची माहिती कोणाला होती?

नळीची वाट, कोकणकडा, केदारेश्वर अजून due आहे.. पुन्हा येणार !

१३ जानेवारी २०१९.. नळीची वाट

ह्या हिवाळ्यात साधारण प्रत्येक weekend ला todo list मधला एक-एक गड कमी होत गेला होता.. थोडे अवघड trek करायला आता हरकत नाही, असा confidence आला होता.. त्यात नळीची वाट बद्दल खूप ऐकलं होतं.. आणि नोव्हेंबर मध्ये cancel करावा लागल्यामुळे तर अजुनच excitement वाढली होती..

same story.. (अर्ध्या) रात्रीचा प्रवास, थोडी झोप, पहाटे नाश्ता आणि left-right.. फरक होता तो location चा.. introduction / instruction round मध्ये कळलं की एकाचं YouTube channel 📡 आहे आणि तो आजच्या trek चा video बनवणार होता.. link 🔗 दिली आहे खाली..

तांबडं फुटायचा उशीर आणि समोर दिसतो कोकणकडा.. अवाक होऊन अगदी तसंच काही, जसं विराट कोहली MoM घेतांना Adelaide बद्दल म्हणतो "I want to wrap up this ground and take it home"..

रस्त्यात सगळ्या shapes and sizes चे boulders.. हर्षदच्या मागे चालत असलेल्या मुलीला ईजा झाल्यामुळे trek तासभर रखडला.. एका ठिकाणी बसून, वाट बघत गप्पा रंगल्या आणि त्याहून जास्त रंगली ती शिवगर्जना 🚩.. सगळं प्रकरण सुरळीत होईपर्यंत आम्ही कोकणकड्याला पोहोचलो होतो.. नंतर कळलं की तिच्याबरोबर 🙍 अजून ३ जण तिथूनच / खालूनच परत गेले होते..

नळीची वाट चढून आल्याचं समाधान, पुढे सुद्धा असे treks करायला हरकत नसल्याची मानसिक तयारी करवून देत होतं.. 

सगळ्या leaders ला मागे सोडून आलो होतो, म्हणून जेवायची सोय कुठे केली आहे, कळायला मार्ग फक्त एकच - प्रत्येक झोपडीत ⛺ जाऊन विचारायचं.. जेऊन झाल्यावर आप-आपली चटई आणून सगळ्यांची थोडी डुलकी.. leaders आल्यावर आम्ही परत थोडं पुढे निघून आलो..

मागच्या वेळेस राहिलेल्या केदारेश्वरचे दर्शन घेतले.. एकाच खांबावर टिकलेल्या ह्या गुहेबद्दल म्हणतात की हा पडेल त्यादिवशी दुनिया 🗺️ बुडेल.. काळजी नसावी, मजबूत आणि भक्कम आहे..

पुढे, तोलार खिंड मार्गे उतरून खिरेश्वर.. रात्री चहा ☕ साठी थांबलो होतो, तिथे आता वडापाव 🍔 ची सोय होती..

ह्या trek ची YouTube link.

सर्वात महत्त्वाचे आणि अगळे-वेगळे "इंद्रवज्र" अजून due आहे.. पुन्हा येणार !

सरपास

।। श्री आशापुरी देव्यै नमः ।।

SarPass (Himalayan), May-2019

Slides

special attraction of this adventure.. (we'll shortly come to that)

आधीचे २ दिवस (day -1, day 0) कासोल base camp च्या आसपासच सराव करून ह्या अविस्मरणीय adventure चा श्रीगणेशा झाला.. अर्थातच त्या वेळेस हा अविस्मरणीय वगैरे काही नसून, blogs 🗒️ मधून जसा अनुभवता येईल तसा काल्पनिक 🤔 होता..

पहिल्या २ दिवसांचा (day 1, day 2) अनुभव सह्याद्री हून तसा फार वेगळा नव्हता.. निसर्गाचा आस्वाद घेत Padri camp ला घेतलेले काही फोटो आणि त्यामागची choreography 🕺 सोबत attach केली आहे..

credits: Mahesh

तिसरा दिवस कसोटीचा होता.. थोडा पाऊस 🌧️, भरपूर ऊन 🌤️, जंगल, चिखल आणि सोबतीला altitude.. आम्ही सगळेच थोडेफार जास्त प्रमाणात सांडलो 😉.. काहींचे हात सुजले, कोणाला रडूच आवरेना, तर सगळ्यांनाच आजच्या निसरड्या वाटेचा कंटाळा.. थोड्याच वेळात आजचा lunch spot आला.. आणि view 🏔️ बघता it's all worth it वाली feeling.. क्षणात सारं विसरून, होत्याचं नव्हतं झालं.. 

रात्री clear sky असेल तर milky way 🌌 दिसू शकते, हे नवीनच ऐकुन होतो / इथे आल्यावरच ऐकलं होतं.. त्या रात्री हा पण अनुभव घेतला.. काही कारणाने जाग आली (एखादा घोरतच असेल 😴) आणि tent बाहेर निघाल्यावर जे दृष्टीस पडलं, त्यासाठी इतर रात्री खास लावलेले alarms ⏰ सुद्धा काही कामी नाही आले..

चौथ्या दिवसाच्या camp (Nagaru) बद्दल आम्ही सर्वांनी खूप thrilling असं वाचलं होतं (वाचलं काय, हे वाचण्यापेक्षा आमचा अनुभवच वाचा).. आधीच्या काही बॅचेस weather प्रतिकूल असल्यामुळे इथे नाही गेल्याचं कळता आमचा पण trek complete न होताच पोपट 🐦 होतो का? असा नावडता प्रश्न ❓ आम्हाला सतत सतावत होता.. 

ढगांनी थोडी उघडीप दिल्यामुळे आम्ही Nagaru ला पोहोचलो खरे, पण पुढचे १८-२० तास आम्हाला बिगर पाण्याचे काढायचे होते.. ह्या camp चा तसा एक(च) plus point आहे, इथे mobile network 📲 आहे.. rest, I leave it to your imagination.. संध्याकाळ होत नाही तसा ढगांचा जोर वाढला आणि सूर्यास्त होत नाही तसा गारांचा वर्षाव चालू झाला.. वाऱ्याचा जोर tent 🎪 उडवून नेतो, ह्याचे practical आम्ही आजच्या lunch spot ला बघून आलो होतो.. camp leader विचार बदलून आम्हाला परत पाठविण्या इतपत वातावरण खराब होऊ नये, हिच प्रार्थना करत आम्ही दिवसाची सांगता केली.. 

fifth day was summit.. ४२०० मी.

fifth day was sweet..

बर्फ तसा आम्हाला पहिल्या दिवसापासूनच दिसत होता, पण आज मात्र डोळ्यांपासून पुष्ठभागापर्यंत आणि sunglasses पासून trekking pole पर्यंत फक्त बर्फच होता.. पहाटे ४:३० ला आम्ही संथ गतीने सुरुवात केली.. आधी ladies, मग oldies, आणि मग राहिलेले.. ३ trek guides पहिल्या दिवसापासूनच होते, आज अजून ३ snow guides देखील steps तयार करून देण्यासाठी आमच्या बरोबरीने (actually आमच्या पुढे) चालत होते.. sunrise अगोदर snowflakes 🌨️ kisses + breathtaking visual was start of just a perfect day.. थोड्याच वेळात, it was time for summit, photo-session आणि शिवगर्जना..

कच्चा लसूण - ह्या altitude ला oxygen कमी असल्याने झोप लागू शकते, आणि हे जीवघेणं असू शकतं, तेव्हा लसूण खाल्ला पाहिजे, हे त्या दिवशी "रोज काहीतरी नवीन शिकावं" यादीत 📝 add झालं.. दुसऱ्या group मध्ये एका महिलेची ही अवस्था बघत आमच्या guide ने त्यांना जबरदस्ती खाऊ घातला, थोडं बरं वाटायला लागल्यावर आम्ही पुढे निघालो..

summit म्हणजे आता अजून चढायचं नाही.. पण उतरायची वाट पण दिसत नव्हती.. दिसत होता फक्त sunglasses 😎 च्या पलीकडचा बर्फ.. आम्ही सगळे आतुरतेने ज्याची वाट बघत होतो, त्या slides ची वेळ आली होती, पण पहिले जाणार कोण? लहानपणी park मध्ये खेळलो, हा तोच प्रकार, फक्त इथे बर्फ होता आणि पकडायला / तोल गेल्यावर support काही नाही.. अशी आधी कोणी केली नव्हती, ना कोणाला करतांना बघितली होती.. स्वतःलाच धीर देत खाली बसलो, snow guide च्या instructions मान डोलवत ऐकल्या, आणि घसर-घसर-घसरगुंडी.. कपडे ओले होत होते, पुष्ठभाग बधीर होत होता, पण ह्यातली मजा अनुभवल्या शिवाय नाहीच नाही.. 🎉 यापुढे कुठे सरळ रस्ता असला तरी आता काहींना slide च करायचे होते.. 😋 काहींच्या rucksack 🎒 च्या side pockets मधले सामान पडत होते, तर काही लोक तोल जात असल्याने वेगळाच प्रकार करत होते / काही लोकांकडून वेगळाच प्रकार घडत होता..

total slide distance was somewhere between 3-4 kms..

तुम्हाला आता प्रश्न पडला असावा, परत परत sunglasses चा उल्लेख का? तर sunglasses नसल्याने आधीच्या batch मधून एकाला snow-blindness झाल्यामुळे त्याला पुढच्या camp ला एक दिवस थांबवण्यात आलं होतं (आणि त्याने आमच्या बरोबर पुढचा प्रवास करायचा होता).. आपण जसे सह्याद्रीत वापरतो तसेच हिमालयात सुद्धा महत्वाचे असतात.. temperature does not matter..

अजून एक - थंड वातावरण असल्यामुळे गरज जरी भासत नसली तरी पाणी 💧 हे नियमित प्यायलाच पाहिजे.. नाहीतर हात, पाय आणि ओळखण्यापलीकडे चेहरा सुजतो..

आता मात्र बर्फाचा विट आला होता.. पुढचा दिवस ह्या trek मधल्या सर्वात सुंदर camp ला जायचा होता.. पोहोचत करत पावसाचे वातावरण झाल्याने, skip करून इतरांबरोबर सरळ दिल्ली फिरायला जायला पाहिजे होतं, असं वाटायला लागलं.. but.. next morning was just beautiful आणि trek पूर्ण करायचा निर्णय पदरात पडला..

हाच शेवटचा दिवस पुढे मनिकर्णला गरम पाण्याच्या कुंडात 🛁 अंघोळ करुन trek चा सगळा थकवा काढण्याचा आणि गुरूद्वारा च्या लंगर मध्ये पंचतारांकित जेवण करण्याचा होता..

that ends in short, what was my best trekking experience so far.. hope it was not monotonous..

and, trek freaks 👊 should definitely go for it..

बरं, एका guide चं नाव नरेंद्र 😇 पण होतं..

credits: Mahesh

सिंहगड - राजगड - तोरणा २०२०

।। श्री आशापुरी देव्यै नमः ।।

SRT.. Sachin Ramesh Tendulkar नव्हे

execution to perfection

हा अनुभव share करायचा म्हणजे शिस्त ठेऊन time-table कसा follow करायचा, याचा आढावा..

काही दिवसांपासून SRT ची इच्छा घर करून बसली होती.. १-२ वेळेस plan तयार करून पण काही योग्य तशी मानसिक तयारी नसल्यामुळे execute होत नव्हता.. त्यात एकदा सिंहगडला जातांना गायकवाड काकांना lift दिली, तेव्हा त्यांनी त्यांचा SRT चा किस्सा सांगितला होता.. ऐकून असं लक्षात आलं की अवघड तर नक्कीच नाही, आणि मनात असलेल्या भीतीची मर्यादा फक्त कल्पनेपूर्तीच..

मग नुकतीच ओळख झालेल्या एका मजलेल्या trekker मित्राने विचारले, आम्ही २ दिवसात "कात्रज ते रायगड" करणार आहोत.. तुला जमणार असेल तर चल आमच्या बरोबर SRT.. त्याने सांगीतलेल्या rough plan नुसार काही कात्रजहून, तर काही सिंहगडहून trek सुरु करणार होते आणि काहींचा "वेल्हे ते रायगड" असा इरादा होता.. stay होता भट्टीला (वेल्हे पासून ५ कि.मी.).. SRT चा trek करुन मला (तोरणा base village) वेल्हेला पोहोचायला संध्याकाळ होणार होती.. "परत घरी कसा येशील?" ह्याचा विचार करत, हो-नाही करत, "ही संधी पुन्हा नाही" म्हणत time-table बनला.. अर्थातच, तिन्ही पैकी कुठलाच किल्ला बघायची त्यात सोय नव्हती.. एकदा फक्त आपले shoes कितपत साथ देऊ शकतील, हे बघण्यासाठी तळजाईला २५ किमी. भरतील अशे rounds मारले आणि "तुमसे ना हो पायेगा" करत नवीन shoes 👟 घ्यायची संधी..

२२ फेब्रुवारी २०२०

राहुलचा मित्र आम्हाला (अजून एक राहुल, गुणवंत आणि मी), चौघांना, घरुन pick-up करुन, starting point ला drop करणार होता आणि आमच्यासोबत सिंहगड चढून, परत माघारी येणार होता.. पहाटे ५:१५ ला आम्ही (सिंहगड base village) आतकरवाडीहून सिंहगड चढायला सुरुवात केली.. time check: १५ मिनिट late..

पहाटेचा पुसट अंधार हळू-हळू फुटत असलेल्या तांबड्यामागे लपायला लागला होता.. आम्ही तासाभरात पुणे दरवाजा गाठला.. २ मिनिट water break घेऊन कल्याण दरवाजा हून उतरून, "non-stop विंझर" पुढचं target होतं.. ठिकठिकाणी SRT chya खुणा असल्यामुळे ही वाट तशी भटकण्यासारखी नाही. पण शेवटच्या डोंगराचा अवघड traverse अरुंद असल्यामुळे थोडा cautiouslyच.. डावीकडे (विंझरच्या दिशेने) उतरायची वाट खूप घसरडी आहे.. फक्त slope, माती आणि अती बारीक दगडी.. support ला ना गवत, झाडी, ना sizeable दगडं. घसरुन पडायच्या भीतीने अती दक्षता घेत, नंतरचे ३-४ कि.मी. पायी, अशे आम्ही ८:४५ ला विंझरला पोहोचलो.. time check: १५ मिनिट लवकर..

कुठे नाश्ता भेटेल का? थोडी विचारपूस केली, चहा-पोहे झाले आणि पुढे गुंजवणे जायला मधून रस्ता शोधत-शोधत adventure करायचे ठरले.. अंतर कमी करायच्या नादात, गांववालोने सांगितल्या प्रमाणे कदाचित न जाता, एखादा turn चुकलो असू आणि आता पुढे कुठे? असे कितीतरी वेळेस आम्हाला प्रश्न पडायला लागले.. बरं, मध्ये एक नदी पण आहे म्हणून फक्त गुंजवणेच्या दिशेने चालायचा पर्याय नव्हता.. शेवटी एक बंधारा दिसला आणि तो पार करत, नको तो 😔 डांबरी रस्ता follow करत, ११:१५ ला गुंजवणे गाठले.. time check: ४५ मिनिट लवकर..

जरी काही अंतर वाचले नसले, we were very lucky to not have lost it by significant time.. आधीच जेवायला 🍱 सांगून ठेवलं होतं म्हणून १२ ला राजगड चढायला सुरुवात करू शकलो.. time check: ६० मिनिट लवकर..

सिंहगड किंवा इतर trek साधारण सकाळी सकाळीच करत असल्याने, माझा, भर ऊन्हात 🌞 trek करण्याचा हा rare instance.. थोडा speed कमी पडत होता पण तासभर पुढे आहोत ह्या विचाराने तशी घाई करावी असं काही वाटत नव्हतं / ताकत नव्हती.. १:३० वाजता चोर दरवाजा, क्षणभर विश्रांती आणि २:१५ ला engineering perfection संजीवनी माची हून उतरायला सुरुवात केली.. time check: १५ मिनिट लवकर..

पुढचा plan aggressive होता आणि थोडी बढत असल्याचा दिलासा.. इथला उतार सुद्धा तसाच (relatively सोप्पा) आणि सावकाश उतरणे, हा एकच पर्याय. भुतोंडे घाटाच्या पुढे थोडंफार जंगल असल्याने ऊन जाणवत नाही, पण तोरणा ची side खूपच उजाड आहे. तरी non-stop तंगडतोड करत, ५:१५ ला बुधला माची पर्यंत पोहोचलो.. famous rockpatch आणि शिडी चढून एका वेगळ्याच समाधानाशी ओळख 😇 झाली.. कमवलेली विश्रांती, १० मिनिट घेत, refresh होत, आम्ही आता शेवटचा पल्ला चढायला सुरुवात केली.. सोबत आणलेल्या biscuits ना खूप पुण्ण्याचे भाग्य लाभले. पुढे ७ पर्यंत डांबरी रस्ता गाठायचा होता.. अंधार व्हायच्या आधी तोरणाचे rockpatches, railings च्या मदतीने सुव्यवस्थित उतरत, आम्ही ७:१५ ला वेल्हेला पोहोचलो..

आता पाय काय तर सगळी काया बोलायला लागली होती.. जाम भूक लागली होती पण आधी चहाची नितांत गरज होती.. have always believed in capabilities of tea ☕ 

Everesting - सकाळीच हा शब्द पहिल्यांदा ऐकला.. काय असतं? विचारल्यावर कळलं की Mt. Everest च्या height एवढं elevation चढणे / total elevation gain करणे, ह्याला Everesting केल्याचं म्हणतात.. त्या हिशोबाने आम्ही आज quarter Everesting केलं होतं.. AllTrails app ने मोजल्या प्रमाणे २२७१ मी. ☺️

अरे हो, कात्रजहून सुरु करणाऱ्या group चा update राहिला की. नियमित running करत असल्यामुळे त्यांचा speed भरपुर होता पण ३ पैकी एकाचा गुढगा, विंझरला पोहोचेपर्यंत दुखायला लागला होता आणि त्याने तिथूनच माघारी येणे योग्य होतं.. बाकी दोघांना संजीवनी माची उतरायला अळू दरवाजा सापडत नव्हता आणि म्हणून बुधला माची पर्यंत पोहोचायला अंधार झाला होता..

असो, ठरल्याप्रमाणे बाकीची मंडळी रात्री आराम करून पुढे रायगड 🚩 ला जाणार होती आणि आता "तू परत घरी कसा जाशील?" ह्या प्रश्नाला मार्गी लावणे गरजेचे होते.. नाहीच काही सोय झाली तर बाकी मंडळीला company द्यायचा पर्याय होताच.. ८ वाजता एक bolero गाडी 🚚 निघतांना दिसली.. आवाज दिला तर कळलं सातारा highway पर्यंत सोय होऊ शकेल.. सकाळपासून पहाटेपासून १४ तास ४२+ kms चालून झालेल्या अवस्थेला घरची भाजीपोळी आणि गादी, म्हणजेच सोने पे सुहागा होणार होते.. अजून पुढे कुठे जाणार विचारल्यावर cherry on the cake 🍰 home delivery..

असा काही होता माझा एकदिवसीय सिंहगड-राजगड-तोरणा (SRT)..

आता काही लोकं विचारतात, काही गरज आहे का? तर, मुळात हा प्रश्नच चुकीचा आहे.. कारण ही गरज नाही तर आवड आहे.. प्रत्येक जण आप-आपल्या परीने contentment शोधत असतो.. आणि आमच्यासाठी सह्याद्रीत जे नैनसुख भेटतं आणि जी निसर्गाशी (स्वतः शी) ओळख होते, ते इतरत्र नाही.. 

कात्रज ते सिंहगड (२०१८ - २०२०)

।। श्री आशापुरी देव्यै नमः ।।

कात्रज - सिंहगड aka K2S..

tops the list of favourites

By then, never really had thought through of getting acquainted with mountains ⛰️ other than Sinhgad.. simple reason being, it takes not more than 3 hours for a Sinhgad roundtrip (home-Sinhgad-home).. and unlike what used to be a whole day plan for whatever इक्का-दुक्का adhoc adventures we had during college 🏫 days, it was / is pretty satisfying to virtually not lose any part of weekend / holiday and at the same time, sleep 😴 sounder, feel fresher with Sinhgad(s)..

३० मार्च २०१८

It was also a Good Friday and we had optional holiday (today is another one, as a holiday 🙂).. with not many people in office 💻, discussions started on planning evening K2S trek.. Manjit, Brijesh to name a few, we started towards Katraj (⚠️) by local transport 🚙.. yes, that warning sign indicates, we were not supposed to.. after some argument-cum-agreement, another fellow 🧔 dropped us not very close to the new tunnel 🚇.. so, for first half-n-hour, we were only trying to find a way that may possibly connect to K2S trail.. failing to do so, we again came down and back to the highway 🛣️.. restarting this time, did the trick and without any second thoughts, it became memorable enough, 'Idli and me'..

we had no time to waste and the adventure was well paced as per expected return time 🕦.. meanwhile, far away, somebody was descending one of the earlier mountains with impressive speed 🏃‍♂️.. who other than Aniruddha, as we realised when he caught-up.. midway, during dinner time, learned about 🍞 cheese slices 🧀 - easy option for such occassions..

plan was to skip last mountain, traverse it from the right, join tar road and descend it till he finds us.. not sure about last bus timings, had asked Jitendra for the favour of picking us up 🚗.. Thanks buddy! 🤝

२४ नोव्हेंबर २०१८

Then it had slightly rained 🌦️ (and stopped) for few days and with Shivkumar also sharing his experience from last week, this time was to get past the slightest of disappointments of not had done it completely during first / previous instance..

with full moon 🌕 around and having Harshad, Nilendra, Ashish agreed, this time, we started from memorable enough 'Idli and me'.. Uber is the most convenient option to reach here.. for Ola, that's outstation 😏..

then followed 👍 best of K2S so far.. it was not dusty with a slight dampness and it was perfect cool 🍃 as winter was about to..

after the last mountain, it is yet another 3 kms घाट रस्ता gradual ascend till the fort 🏰.. we were exhausted.. while waiting for the sunrise, tea ☕ did its part.. when enquired about return fare by jeep, with attitude he responded, we immediately opted to descend Sinhgad at Atkarwadi..

as we reached the steps and were about to start the descend, we met Mandar (planned, but unsure 😉) - our return ride.. 🙂

२२ मार्च २०१९

After discussing over other options, we settled for K2S night trek.. it was time now to better know members of SarPass (Himalayan) group 🏔️, planned for the month of May..

having different opinions, we started in 2 groups, old and new tunnel वाले, and decided to meet after the first mountain.. Having missed the left turn once getting on top of the tunnel, we had to carve out our way through the grown-up plants 🎋 till the actual trail..

we resumed after waiting a while, realising the other group was not close enough.. so the groups never met, except Adhikar and Shraddha who joined our group, Sunil and few others joining the other..

तिथीप्रमाणे शिवजयंती 🚩 असल्यामुळे घाट रस्त्यावर मशाली घेऊन धावणाऱ्यांचा देखावा बघण्यासारखा होता..

this time, it was non-stop activity till घाट रस्ता.. on the way, we also met Brijesh n wife (practicing for EBC), Rajesh and Shivkumar who had started in the evening..

sensing the lead, we (Vijay, Adhikar and me) also had addional wind pleasure from 'potato point' 🥔.. by the time we returned, Sujeet, Mahesh, Yojana and Shraddha joined us for the last leg, till the sunrise point by trekking / traversing the mountain seen from the Sinhgad parking in the east direction..

this K2S has a postscript - मिसळ पाव 🍲 at गुरुदत्त..

०५ एप्रिल २०१९

Shivkumar convinced me and Nilendra for evening K2S.. not sure if he wanted to make up for the slowness 🚶 from couple of weeks ago (stated above)..

with already Sinhgad-Vinzar planned for Saturday night, I agreed, sensing it won't spoil the Friday night part.. This time we did well to not miss the left turn ⬅️ but something different is meant to happen each time.. विधीलिखित असतं..

as far as I remember, this is the only trekking instance till date, where I must have (slightly) wounded myself, falling because of getting one of the 👟 shoes stuck in an outgrown root.. Fortunately, the magnitude was not bad enough to consider cancellation..

everything else went well as we joined घाट रस्ता, skipping last mountain (same as first time).. today tonight Mandar favoured us the pick-up 🚗.. Thanks buddy! 🤝

१४ डिसेंबर २०१९

'Idli and me' was now replaced by 'मराठी बाणा'.. realising after first few mountains that it will take forever to complete the trek because of having few first timers K2S and couple of first timers joining any trek; Rahul, known for his fitness 🏃, along with Neesha 🏃‍♀️, left us stranded and relished a good 2 hrs sleep 💤 under shed, immediately after last mountain descend..

when we reached, it was still 45 mins till sunrise.. few of us expressed desire of खेकडा भजी 🦂 (कांद्याचीच असते) and 3 of us (Harshad, Rahul and me) started walking / ascending the concrete road.. just in time of redrise 🌄, we reached sunrise point.. others had already made it, by artificial means 🚐.. and the same pattern followed the descending part..

the waiting time for bus at Atkarwadi was frustrating 😥.. डेक्कन ची bus धायरी फाट्याला जात नाही.. learned a thing, having to wait more 😢.. 

०७ फेब्रुवारी २०२०

K2S was part of recent discussions in Jitendra's team.. it got cancelled few months ago but this time everybody was mentally geared-up..

Nilendra and me had other plans 🤨, so were way ahead of others at a point in time.. but realising the situation and knowing by experience "there is always a next time", 🙂 happily rolled-it-back..

by now, Sakshi was fed-up of descending part - yes, K2S is of that kind.. in hopes of finding commutation till Donje, we decided to continue (and continued) till घाट रस्ता and dropped the idea of sunrise..

soon, we saw a jeep वाला to our rescue who dropped us till Donje, followed by another 40 mins wait till 06:00 a.m. bus 🚌..

all those were some specifics about the appearances so far.. and sure, there will be many more to come..

Why?

K2S is one of its perfect kind of range trek.. just enough composition of everything.. be it feet distance, total elevation gain or number of small / big mountains.. be it time required to complete it, risky-n-slippery descend or having to waste least of times in travelling.. be the steep ascend, rocks, grass or plants.. be it city visuals, cool breeze or the sunrise..

all this (indeed) makes it suitably top ☝️ the list of favourites..